Ο Μουλινώ, επιφανής γιατρός και –κατόπιν παρεξηγήσεων– ράφτης κυριών, είναι παντρεμένος με την Υβόν. Διατηρεί όμως σχέση με τη Σουζάν, σύζυγο του Ωμπέν. Ο Ωμπέν απατά τη γυναίκα του με τη Ρόζα, σύζυγο του Μπασινέ. Ο Μουλινώ, προκειμένου να ζήσει ανενόχλητος τον έρωτά του, νοικιάζει από τον Μπασινέ ένα διαμέρισμα που μέχρι πρότινος λειτουργούσε ως ραφτάδικο. Από το διαμέρισμα περνούν όλοι: νόμιμοι σύζυγοι, παράνομοι εραστές, η υποψιασμένη πεθερά, πελάτισσες της ράφτρας, που εγκατέλειψε τον χώρο, προκαλώντας με την παρουσία τους συνεχείς παρεξηγήσεις και κωμικά απρόοπτα.
Η συζυγική απιστία και τα μικροαστικά ήθη της εποχής τού Φεντώ καυτηριάζονται στον Ράφτη κυριών με κωμικό και –συνάμα– ανελέητο τρόπο συνθέτοντας μια εξαιρετική φαρσοκωμωδία.
Τη μετάφραση του θεατρικού έργου Ράφτης κυριών, καθώς και του Ψύλλοι στ’ αυτιά του Ζωρζ Φεντώ έκανε ο Γιάννης Θηβαίος.
Αίτηση άδειας χρήσης παραστασιακών δικαιωμάτων
[πρόσωπα έργου]
ΜΠΑΣΙΝΕ
ΜΟΥΛΙΝΩ, γιατρός
ΩΜΠΕΝ
ΕΤΙΕΝ, υπηρέτης
ΚΥΡΙΑ ΕΓΚΡΒΙΛ, μητέρα της Υβόν
ΣΟΥΖΑΝ, σύζυγος του Ωμπέν
ΡΟΖΑ, σύζυγος του Μπασινέ
ΥΒΟΝ, σύζυγος του Μουλινώ
ΚΥΡΙΑ ΝΤ’ ΕΡΜΠΛΑΙ
ΠΟΜΠΟΝΕΤ
[απόσπασμα από το θεατρικό έργο]
ΣΚΗΝΗ I
Στο άνοιγμα της αυλαίας η σκηνή είναι άδεια. Μόλις έχει ξημερώσει. Ο Ετιέν μπαίνει από τη δεξιά πόρτα. Κρατάει μια σκούπα, μια ξεσκονίστρα με φτερά, ένα ξεσκονόπανο κι ό,τι άλλο χρειάζεται για το συγύρισμα ενός σπιτιού.
ΕΤΙΕΝ, αφήνει τη σκούπα και την ξεσκονίστρα· ανοίγει την πόρτα στο βάθος για να κυκλοφορήσει ο αέρας, χασμουριέται: Νυστάζω ακόμα!… είναι περίεργο αυτό που μου συμβαίνει!…το έχω τσεκάρει. Την ώρα που είναι να σηκωθώ από το κρεβάτι με πιάνει μια υπνηλία. Τελικά ο άνθρωπος περιμένει να σηκωθεί για να πάει ξανά για ύπνο!… Ω! θα μου ξεκολλήσουν οι μασέλες από το χασμουρητό. Μπορεί να είναι από το στομάχι… Θα ρωτήσω τον κύριο. Α! Αυτό θα πει να είσαι στην υπηρεσία γιατρού!… τον έχεις τον γιατρό ό,τι ώρα θέλεις… κι εγώ που είμαι αρρωστιάρης… νευρολυμφατικός, όπως λέει ο κύριος. Ναι, είμαι πολύ καλά εδώ. Και ήμουν ακόμα καλύτερα πριν έξι μήνες… πριν από τον γάμο του κυρίου. Αλλά δεν πρέπει να παραπονιέμαι, η κυρία είναι πολύ αξιολάτρευτη!… και αφού έπρεπε να παντρευτεί μία, αυτή η γυναίκα μας ταιριάζει… και στον κύριο και σε μένα!… Λοιπόν, είναι η ώρα να ξυπνήσω τον κύριο. Άλλο παράξενο και τούτο!… το δωμάτιο του κυρίου είναι εδώ και της κυρίας εκεί. Αναρωτιέμαι, αλήθεια, γιατί παντρεύτηκαν;… Απ’ όσο ξέρω, έτσι κάνει η υψηλή κοινωνία. (Χτυπάει την πόρτα δεξιά και φωνάζει:) Κύριε!… κύριε!… (στον εαυτό του) κοιμάται βαριά! (Δυνατά.) Τι τρέχει, δεν είναι κανείς εδώ! Το κρεβάτι είναι απείραχτο!… Ο κύριος δεν γύρισε απόψε!… Ο κύριος ξεπόρτισε!… Και η γυναικούλα του κοιμάται τον ύπνο του δικαίου! Ωχ! Κακό αυτό!… (Βλέποντας να μπαίνει η Υβόν.) Κυρία!
ΣΚΗΝΗ II
Ετιέν, Υβόν
ΥΒΟΝ, αριστερά σε πρώτο πλάνο: Ο κύριος σηκώθηκε;
ΕΤΙΕΝ, τραυλίζοντας: Ε; Όχι, όχι… ναι, ναι…
ΥΒΟΝ: Τι; Όχι!… Φαίνεσαι ταραγμένος!
ΕΤΙΕΝ: Εγώ, ταραγμένος; Αντιθέτως! Δείτε και μόνη σας, κυρία! Εγώ, ταραγμένος;
ΥΒΟΝ: Ναι! (Πάει να μπει μέσα στο δωμάτιο.)
ΕΤΙΕΝ: Μην μπαίνετε μέσα!
ΥΒΟΝ, ξαφνιασμένη: Άλλο και τούτο! Γιατί;
ΕΤΙΕΝ, σε πολύ δύσκολη θέση: Γιατί… γιατί είναι άρρωστος ο κύριος.
ΥΒΟΝ: Είναι άρρωστος; Μα ακριβώς γι’ αυτό… έχω καθήκον.
ΕΤΙΕΝ, που έχει συνέλθει: Όχι, όταν λέω άρρωστος, υπερβάλλω!… Κι έπειτα είναι όλα ανοιχτά!… είναι όλο σκόνη, τώρα καθαρίζω το δωμάτιο…
ΥΒΟΝ: Ορίστε! Τώρα που ο σύζυγός μου είναι άρρωστος! Τι είναι αυτά που λέτε;… (Μπαίνει μέσα.)
ΕΤΙΕΝ: Μα, κυρία! (στο κοινό) πιάστηκε, πιάστηκε στη φάκα. Αχ! Μα το Θεό, τόσο το χειρότερο γι’ αυτόν, εγώ πάντως έκανα ό,τι μπορούσα!
ΥΒΟΝ, βγαίνοντας απ’ το δωμάτιο: Το κρεβάτι είναι άδειο! Ο σύζυγός μου πέρασε τη νύχτα του έξω από το σπίτι! Α! Σας ευχαριστώ, Ετιέν. Ο κύριος πρέπει να σας πληρώσει αδρά για τις καλές υπηρεσίες που του προσφέρετε!…
ΕΤΙΕΝ: Ήθελα να γλιτώσω την κυρία από…
ΥΒΟΝ: Είστε πολύ υποχρεωτικός! Σας ευχαριστώ! Ωχ! Μετά από έξι μήνες γάμου! Αχ! Είναι φριχτό! (Πηγαίνει στο δωμάτιό της.)
ΕΤΙΕΝ: Την κακομοίρα! Αλλά κι αυτός καλά να πάθει! Τελικά σ’ αυτά τα θέματα είμαι κατηγορηματικός.